Las - dla wszystkich czy dla wybrańców ?

Któż z nas nie lubi chodzić, w każdej porze roku na spacery do lasu? Myślę, że większość z Was jest szczęśliwa, idąc tam po to, by naładować akumulatory, słuchając szumu drzew i śpiewu ptaków, pooddychać świeżym powietrzem, obserwować zwierzęta. Jest to ucieczka od zgiełku, pośpiechu, który towarzyszy nam co dnia, smogu. W lesie mamy dużo tlenu i możemy jeszcze, czasami rozkoszować się widokiem imponujących drzew i rozległych krajobrazów.  Wszystko to mamy na wyciągnięcie ręki.

 
W ostatnim czasie przeczytałam, że były (cudownie się stało, że go odwołano) minister Szyszko
chciał  znowelizować prawo łowieckie, dając władzę myśliwym nad lasami ( nawet prywatnymi), polami, łąkami,  parkami narodowymi oraz rezerwatami przyrody, aby mogli tam bezkarnie polować, zabijać zwierzęta i napawać się swoim szczęściem, pokazując światu swoje trofea  i krwawe zdjęcia. Minister chciał, aby w palowaniach mogły uczestniczyć dzieci, aby od najmłodszych lat "wiedziały", że dzikie zwierzęta, to tylko zwierzęta, stworzenia bez uczuć, pokarm dla niektórych ludzi. Pragnął także aby można było polować sto metrów od domu, często z własnej działki. Nas, spacerowiczów, chciał karać za utrudnianie polowań, byśmy nie mogli być świadkami krwawego sportu myśliwych.
Jako miłośniczka  przyrody, obrońca zwierząt i środowiska byłam bardzo zbulwersowana ustawą, która miała być lada dzień wcielona w życie.

   Dzisiaj minister Sz. został zdymisjonowany, ale rumowisk, które poczynił  dla środowiska przyrodniczego ( powycinane kilkusetletnie drzewa, niekontrolowane zabijanie dzikich zwierząt, w tym odstrzelonym pod pretekstem gruźlicy żubrów, czy polowanie na bażanty w ośrodku hodowli tych ptaków i wiele, wiele innych niecnych czynów ) nikt nie jest w stanie cofnąć.

Mam nadzieję, że jego następca H. Kowalczyk, będzie chronił środowisko przyrodnicze, a my podczas spaceru do lasu będziemy czuli się bezpiecznie.

Święta Lipka

       W ubiegłym roku udało mi się dotrzeć do niewielkiej miejscowości na Mazurach, położonej w pobliżu Kętrzyna - Świętej Lipki, w której znajduje się Sanktuarium Maryjne. Legenda głosi, że Matka Boska Świętolipska  pomaga ludziom cierpiącym i uzdrawia chorych. Pierwsze pielgrzymki do tego miejsca odbywały się już w średniowieczu. 
Świątynia z zewnątrz, jak i wewnątrz robi ogromne wrażenie. Wioska często nazywana jest " Częstochową Północy", z powodu licznie przybywających tu corocznie pielgrzymów. 

Święta Lipka - to także obiekt zabytkowy, zaliczany do najwspanialszych okazów późnego baroku w Polsce. Zespół architektoniczny złożony z kościoła, krużganku i klasztoru, posiada zachowaną w idealnym stanie bogatą i różnorodną dekorację. Składają się na nią rzeźby wykonane z drewna i kamienia, freski, obrazy na płótnie, wyroby złotnicze oraz rzadko spotykane w takiej obfitości dzieła artystycznego kowalstwa.   

    Na kościelny dziedziniec wchodzi się przez osiemnastowieczną, barokową bramę, która składa się z precyzyjnie odtworzonych z blachy splecionych ze sobą liści akantu.     W bazylice możemy  na ołtarzu głównym podziwiać obraz Matki Boskiej Świętolipskiej oraz przepiękne, barokowe organy zbudowane w latach 1719-1721 przez Jana Mosengela. Obudowa ich zdobiona jest złoconym ornamentem liśćmi akantu. Na zwieńczeniach wież umieszczono rzeźby aniołów,  grających na instrumentach muzycznych. Na dwóch najwyższych wieżach stoją Matka Boska i Archanioł Gabriel. Rzeźby te wraz z gwiazdkami i dzwoneczkami na wieżach, podczas gry na organach wprawiane są w ruch. Będąc w świątyni koniecznie trzeba uczestniczyć w 15 minutowym koncercie i należy być bardzo skupionym aby dostrzec wszystkie ruchy, jakie wykonują elementy organ. 

 W ostatnich latach Święta Lipka stała się, także miejscem wypoczynku i rekreacji. Lasy i jeziora przyciągają coraz większe rzesze wczasowiczów.

   

Życzenia noworoczne

           Na wszystkie dni roku 2018 życzę moim Czytelnikom wszelkiej pomyślności, wiary w lepsze jutro.        Niech energia i optymizm pozwolą Wam zrealizować wszystkie marzenia, aby każdy dzień upływał bez trosk i zmartwień przynosząc w zamian radość i pogodę ducha.

Wegański piernik pomidorowy

Jeszcze raz dziękuję wszystkim Czytelnikom za życzenia świąteczne.

  Święta Bożego Narodzenia minęły mi bardzo szybko w rodzinnym gronie. Pogoda nie dopisała, więc spędzaliśmy święta, jak większość Polaków w domu, śpiewając kolędy i rozmawiając.

 Wśród słodkości, które przygotowałam na świąteczne dni, nie mogło zabraknąć piernika, który większości z nas kojarzy się ze świętami Bożego Narodzenia. W tym roku po raz pierwszy upiekłam wegański piernik pomidorowy. Jest to ciasto z dodatkiem pomidorów, które w cieście  są niewyczuwalne, a piernik jest wilgotny i aromatyczny, a nade wszystko pyszny. Ciasto nie wymaga dużo pracy.

Wegański piernik z pomidorami

składniki

1 banan lub jeżeli ktoś chce, może zastąpić jajkiem
1 szklanka pokrojonych pomidorów z puszki
1/2 szklanki cukru                                                                                                                                 1/2 szklanki oleju

2 szklanki mąki pszennej
1,5 łyżki kakao
1 łyżeczka sodki
1/2 łyżeczki proszku do pieczenia
1,5 łyżki przyprawy do piernika
1/2 łyżeczki soli

Sposób wykonania

Piekarnik nagrzać do 180 stopni. W wysokim naczyniu trzeba zmiksować na gładką masę składniki mokre. Suche składniki wymieszać i połączyć ze składnikami mokrymi. Wszystko za pomocą drewnianej łyżki wymieszać. Ciasto przelać do większej keksówki wyłożonej papierem do pieczenia lub wysmarowanej masłem i wysypaną mąką i piec ok. 45 minut na złoty kolor ( do suchego patyczka).
Piernik ostudzić, przekroić na pół i przełożyć powidłami śliwkowymi lub ulubionym dżemem. wierzch polukrować lub oblać polewą czekoladową.

Przed upieczeniem ciasto powinno sięgać do połowy blaszki, ponieważ po upieczeniu jest dość wysokie.

Smacznego !

Życzenia świąteczne

Tadeusz Różewicz, "Bajka"

ścierpły mi nogi 

obudziłem się 

z długiego 

niewygodnego 

snu 

    w świecie czystym 

świetle 

nowo narodzonym 

w Betlejem a może 

w innym "podłym" mieście 

    gdzie nikt nie mordował 

    dzieci 

    ani kotów 

    ani żydów ani palestyńczyków 

    ani wody ani drzew 

    ani powietrza 

nie było przeszłości 

ani przyszłości 

    trzymałem za ręce 

    tatę i mamę 

    czyli Pana Boga 

i było mi tak dobrze 

jakby 

mnie nie było

Witajcie kochani ! 

Zdrowych spokojnych i pełnych rodzinnego ciepła świąt Narodzenia Pańskiego, odpoczynku od codziennego zabiegania oraz chwili zadumy. Wszelkiej pomyślności w Nowym Roku 2018 oraz spełnienia w życiu osobistym i zawodowym .

Dziękuję wszystkim za życzenia.

Czy to zima, czy wiosna ?

  Mamy już grudzień, z czym on się kojarzy większości z nas ? Na pewno, większość ludzi  odpowie, że ze świętami, z końcem roku, no i oczywiście ze śniegiem i mrozem.  W czasach mojego dzieciństwa było to oczywiste, ale z roku na rok klimat się zmienia, jest coraz cieplej i ostatni miesiąc  roku nie przypomina już zimy, ale raczej wczesną, deszczową wiosnę.

    Nie wiem czemu, ale  ostatnio przyszła  mi do głowy  baśń o Dwunastu miesiącach.  Myślę, że większość z Was ją pamięta. Oto fragment w skrócie. Macocha wysłała pasierbicę do lasu, aby w grudniu nazbierała fiołków. Nadszedł grudzień. Spadły śniegi i przyszedł mróz, a srogie wichury dujawice po polach pędziły i tumanami śniegu migotały, ale wtedy to były zimy. Dziewczynka nie miała szans, aby spełnić żądania macochy bez pomocy miesięcy,  ale w tym roku na pewno by jej się to udało, może niekoniecznie znalazłaby fiołki, ale inne kwiaty tak.

   Dziwne jest to, że w grudniu w moim ogrodzie kwitną jeszcze ostatnie kwiaty róż, nagietków, gazani i jedna, jedyna różyczka złotlinu oraz chyba, to jest rumianek ogrodowy .

 U mnie, przedwczoraj poprószyło śniegiem, świat trochę się zabielił i był niewielki mróz. Pierwszy śnieg zazwyczaj leży krótko i za nim na dobre się rozwidniło stopniał.  Jednak udało mi się  go sfotografować.

Chociaż nie lubię zimy bo jestem ciepłolubna, to czasami tęsknię za typowymi czterema porami roku, gdzie zima jest ze śniegiem i mrozem, a lato upalne. Czy Wy także ?