Grudniowy spacer po Wrocławiu

  

 Dzisiaj zapraszam Was, na grudniowy spacer po Wrocławiu, który odbyłam tydzień temu. Wrocław jest jednym z najstarszych miast polskich i największym leżącym na Ziemiach Odzyskanych.  Miasto to w czasie drugiej wojny światowej było bardzo zniszczone, zwłaszcza jego centrum. Wiele kamienic popadło w ruinę, dlatego po odzyskaniu niepodległości na ich miejsce postawiono komunistyczne bloki z wielkiej płyty, które stoją do dnia dzisiejszego. 

 Większości z nas Wrocław kojarzy się z jego główną atrakcją turystyczną, Panoramą Racławicką, muzeum sztuki, w którym możemy zobaczyć i podziwiać wielkie malowidło, które przenosi widza w odległe czasy. Pomysłodawcą Panoramy był lwowski malarz Jan Styka, który przy powstawaniu dzieła współpracował między innymi z Wojciechem Kossakiem. Autorzy dzieła chcieli upamiętnić  tradycje narodowe w setną rocznicę Insurekcji Kościuszkowskiej i zwycięskiej bitwy stoczonej pod Racławicami w 1794 roku przez wojska powstańcze z wojskami rosyjskimi. Bitwa ta miała  dla zniewolonego narodu polskiego niezwykłe znaczenie. Malowidło powstało w okresie dziewięciu miesięcy i zostało wystawione w budynku rotundy we Lwowie w 1894 roku. Po drugiej wojnie światowej obraz trafił do Wrocławia, w 1946 roku.

  Najstarszą i najpiękniejsza częścią Wrocławia jest Ostrów Tumski, pełna zabytków wyspa na Odrze, to zalążek miasta - dawny gród, w którym można zobaczyć wspaniałe zabytki, w tym kościoły i katedrę.

Most Tumski z licznymi kłódkami zakochanych.

 Będąc w tym mieście,  koniecznie trzeba zwiedzić muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego, a przede wszystkim Aulę Leopoldyna i Oratorium Marianum. Jest to unikatowy zabytek świecki późnego baroku,  najbardziej reprezentacyjna części głównego gmachu uniwersytetu,  w której odbywają się główne uroczystości uczelni.

W muzeum warto wejść schodami cesarskimi na Wieżę Matematyczną, dawne Obserwatorium Astronomiczne, gdzie z tarasu można podziwiać panoramę miasta.

Interesujący jest Wrocławski Rynek, na którym zorganizowano Jarmark Świąteczny.

Wrocław jest pełen krasnali,  to jeden z symboli miasta. Skrzaty kryją się w uliczkach, zaułkach i ciągle ich przybywa.

Miasto jest warte zobaczenia, ale najlepiej zwiedzać je wiosną lub latem, gdy dni są długie i ciepłe.

          Hala stulecia.

Siedem powodów, dlaczego nie lubię listopada

  Listopad, przedostatni miesiąc w roku, którego większość z nas nie cierpi. Wstajemy rano jest ciemno, przychodzimy z pracy do domu, także jest już ciemno, a w ciągu dnia szaro - buro, pochmurnie, jakoś tak smutno, nostalgicznie. Czujemy się przygnębieni, dopada nas chandra, a nawet depresja.  W kontaktach z ludźmi słyszymy często narzekanie, brakuje im uśmiechu na twarzy, są jacyś zamyśleni i nieobecni. Na pewno to objaw braku słońca i krótkiego dnia.

Ja także nie odbiegam od statystki, gdyż stwierdzam, że nie lubię późnej jesieni.  Ostatnio, idąc na spacer, zastanawiałam się, dlaczego w tym okresie dopada mnie listopadowa chandra.

 Po pierwsze - brak słońca, pochmurne, mgliste, zimne i deszczowe dni. To wszystko sprawia, że mam wrażenie, że świat wygląda właśnie tak.

Po drugie - opadłe liście z drzew. To fakt, że utkane z nich dywany pięknie wyglądają, ale gałęzie bez liści są bardzo smutne.

Po trzecie - przekwitłe w ogrodzie kwiaty, brak kolorów ich zapachów, muzyki trzmieli i pasikoników. Bardzo brakuje mi kwitnących róż i hortensji.

Po czwarte - wszechobecne błoto, kałuże, kalosze i parasol, bez których trudno się obyć, idąc do lasu na spacer.

 Po piąte - uschnięte kępy traw. Wyglądają jakby nie było już w nich życia.

Po szóste - dymiące kominy, często ludzie palą w piecach czym popadnie, niektórzy z biedy, a inni z nieświadomości, że  zatruwają środowisko.

 Po siódme - mokre łapy mojego psa, który brudzi podłogę i muszę " ciągle jeździć na mopie".

 Można by tak jeszcze długo, długo wyliczać.
Jednak trzeba się pocieszyć, że wkrótce dni będą się wydłużać i częściej na niebie zobaczymy słońce.
Aby do zimy, ale niezbyt mroźnej i śnieżnej.

Wegańska pasta do chleba z czarnej fasoli

  Dzisiaj zapraszam Was na pyszną pastę do chleba, z czarnej fasoli. Fasola należy do roślin strączkowych i jest bogata w błonnik i białko roślinne, więc jest doskonała dla wegetarian i wegan, zawiera w swoim składzie minerały i witaminy, wapń, żelazo i mangan.

Czarna fasola zawiera wiele flawonoidów, które mają działanie przeciwutleniające, dlatego ułatwiają usuwanie wolnych rodników oraz wykazują działanie przeciwzapalne, rozkurczowe i moczopędne. Regulują ciśnienie krwi, wzmacniają naczynia krwionośne i obniżają ciśnienie krwi. Fasola jest dobrym źródłem kwasów omega-3 i kwasu foliowego, a także zawiera molibden.

Wegańska pasta cz czarnej fasoli

składniki

2 szk. ugotowanej, czarnej fasoli 

2 cebule

1 kwaskowe jabłko

2 liście laurowe

2 ziarnka ziela angielskiego

1 goździk

2 ziarnka jałowca

1 ząbek czosnku

sól, pieprz, majeranek, lubczyk ( do smaku )

1 łyżeczka sosu sojowego

Przygotowanie

Jabłko i cebulę obrać ze skórki i pokroić w kostkę, podsmażyć na małym ogniu, na oleju z listkiem laurowym, zielem, jałowcem i goździkiem do miękkości jabłka i złotego koloru cebulki. Wyjąć przyprawy i ostudzić.

Do fasoli dodać pokrojony drobno czosnek, majeranek, sól, pieprz, sos sojowy i wystudzone jabłko z cebulką i zblenderować.  Popróbować i doprawić solą i pieprzem. Najlepiej smakuje na drugi dzień z ogórkiem kiszonym.

Smacznego !